Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

89 gasten online

Column 1 van Kees Vlietstra: Gas

Wie aan Kees Vlietstra denkt, die denkt aan de voormalig Nederlands Korfbalinternational, die momenteel naam maakt als sportconsulent van de KNKV, het Koninklijk Nederlands Korfbalverbond. Vlietstra is echter ook oud-speler en -hoofdtrainer van het in 1920 door de heren Jonker en Strengholt opgerichte Nic., de toonaangevende korfbalvereniging oet Stad die momenteel als Nic./Alfa-college door het leven gaat. In zijn boek 'Nic. 90 jaar 1920-2010 - Van Jopie van der Geest tot Ricky Wu' neemt Kees de lezers mee op reis. 'Op reis door de tijd. Op reis door groen wit gekleurde herinneringen.'

 

Lezers van het boek zullen volmondig beamen dat Kees Vlietstra beschikt over een begenadigde wijze van hantering van de pen. Wij zijn blij en trots dat we hem bereid hebben gevonden af en toe een groen-wit gekleurde column te schrijven. De kleuren groen-wit hebben in dit kader niet betrekking op de clubkleuren van Nic., maar op die van de Trots van het Noorden, waarover Vlietstra nl. ook op de hem kenmerkende wijze kan en wil schrijven. De man weet waarover hij schrijft - jarenlang was de staantribune aan de Zaagmuldersweg zijn deel, althans tweewekelijks.

 

Veel plezier bij het lezen van Gas, de eerste column van Kees die op onze fansite het levenslicht ziet!

Gas 

 

Groningen beeft. Niet alleen omdat de FC zomaar even twee keer achter elkaar weet te winnen en de ras optimisten al weer spreken over Europees voetbal maar vooral omdat onze provincie van de ene aardbeving in de andere dondert. Die aardschokken worden veroorzaakt door de gaswinning bij Slochteren.


Beide ontwikkelingen moet men niet onderschatten. Heeft het ene, de winning streak van de FC, te maken met het andere, de aardbevingen? Natuurlijk niet. Of toch een beetje? Na afloop van de WK finale van 2010 heb ik onderstaande column geschreven. Nog steeds actueel.

 

Oosterpark 24 maart 2002, FC Groningen – Roda JC uitslag 0-2

 

Kijkt u wel eens op maandagavond naar het sportprogramma van TV Noord? In dit programma praten volwassen mannen over de sportprestaties van FC Groningen, BV Veendam en Gasterra Flames, zeg maar Donar. Het programma wordt gesponsord door Gasterra en kan dus nooit journalistiek onafhankelijk zijn. Maakt ook niet uit want het is voor Noord Nederlandse begrippen een pracht programma en dat komt enkel en alleen door één gast. Dat is de vaste analyticus en de FC Groningen watcher, Barend Beltman. Barend Beltman is een markante persoonlijkheid. Als voetballer heeft hij een aantal jaren voor FC Groningen gespeeld. Specialiteit: de verre ingooi. Later werd hij jeugdtrainer bij datzelfde FC Groningen. Daar heeft hij Arjen Robben nog een beetje leren voetballen. Tuurlijk, Arjen is na FC Groningen nog behoorlijk terecht gekomen. Maar toch...Had Barend maar een uurtje langer met Arjen geoefend op de stift dan waren ‘we’ nu wereldkampioen en was Barend wereldberoemd geweest. Nu zijn ‘we’ door de gemiste stift van Robben in de WK finale slechts ‘vice weltmeister’ en de heer Beltman alleen regionaal bekend via RTV Noord. Het kan verkeren, één uurtje extra trainen...


Ik ken Barend uit mijn studietijd. We zaten in hetzelfde jaar op de ALO. Mooie tijd. Beltman werd al vroeg pappa met alle financiële gevolgen van dien. Waar wij als studentjes de maandelijkse studiefinanciering in café De Singelier er door heen joegen betaalde de jonge vader Beltman met een uitgeschreven cheque zijn rondje. Hij moest eerder naar huis, zijn jongste zoon de fles geven. Zijn studiegenoten bleven nog even zitten. Gingen ook nog even aan de fles.


Door zijn tijd bij FC Groningen heeft Barend een imposant netwerk opgebouwd. Op 24 maart 2002 nodigde Beltman een aantal gasten uit voor de wedstrijd FC Groningen tegen Roda JC. Zo waren daar de tafeltennisbroers Jan en Anne Vlieg, de Cruijff van het korfbal Taco Poelstra en cabaretier Bert Visscher. Uw scribent keek zijn ogen uit. Wat een voorrecht om met dit selecte groepje naar een wedstrijd van de Grote Groen Witte Tijgers te gaan. Voor aanvang van de wedstrijd kwamen we bij elkaar in de spelers lounge van het Oosterpark. Na een rondje handen schudden met wat alcoholische versnaperingen kwam ik in gesprek met de cabaretier.


‘Zo, jij bent dus korfballer? Weet je wat ik als eerste zou doen als ik minister president zou zijn van dit land?’ Ik keek hem afwachtend aan. Wat een groot hoofd heeft hij, dacht ik nog. ‘Ik zou direct dat korfballen afschaffen’ riep Bertje Vis. De omstanders begonnen allemaal te lachen. Dat zijn ze namelijk gewend bij Bert. Bert zegt iets en dan gaan ze lachen. Ik schudde wat met mijn hoofd en ging nog maar een biertje halen bij de bar. Wat een gebakkie die gozer.

 

We zouden zo naar de tribune gaan. Barend had plaatsen geregeld op de hoofdtribune. Wat een fantastisch uit- en overzicht. Ik was de staantribune aan de Zaagmuldersweg gewend maar dit was even andere koek, geweldig. We zaten naast elkaar, Bert Visscher en ik. De wedstrijd was verschrikkelijk. Roda JC was de minst slechte. Ze kwamen dan ook verdiend op 0-1. Ik begon me te ergeren en te vervelen. Mijn buurman ook.


‘Gas!’ hoorde ik opeens naast me roepen. Ik draaide mijn hoofd naar mijn buurman. Die zat echter stoïcijns voor zich uit te kijken.


‘Gas! Geef eens gas.’ klonk het weer uit de mond van de cabaretier. Tientallen mensen draaiden zich nu om en herkenden de cabaretier. Die bleef na het roepen van zijn tactische aanwijzingen weer strak voor zich uit kijken. Pas toen iedereen weer naar het dramatische spel van de FC aan het kijken was klonk de volgende oerkreet.


‘Gas, kom op mannen, gas!, schreeuwde de grappenmaker. Het hele vak op de hoofdtribune draaide zich richting onze stoelen. Bertje deed alsof er niks aan de hand was. Ik voelde me behoorlijk opgelaten. Sommigen toeschouwers zochten oogcontact met mij. Ik haalde met een gezicht vol onbegrip mijn schouders op. Eigenlijk hoopte ik dat Bert zijn act nog even ging volhouden. Mijn gebeden werden gehoord.


‘Gas, gas, gas’ roeptoeterde de heer Visscher. Werkelijk alle mensen in ons vak lieten de wedstrijd voor wat het was en draaiden zich richting de one man show. Er waren zelfs toeschouwers die achterstevoren op hun kuipstoeltje gingen zitten om maar niks te hoeven missen van deze geïmproviseerde act. Ondertussen scoorde Roda JC de 0-2. Het gejuich in het uitvak ging verloren in de lachsalvo’s om mijn buurman. De feestvreugde bij ‘ons’ publiek maakte mij overmoedig. Bij het zoveelste ‘Gas’ van mijn buurman ging mijn hand naar de arm van cabaretier en schreeuwde in zijn oor: ‘Rustig maar pappa, rustig maar. We gaan zo nog een glaasje prikkellimonade drinken. Ja, hoor lieverd. Met gas’.


De wedstrijd eindigde in 0-2. De derde helft hebben we uiteraard wel gewonnen. Uw reporter met een biertje, de cabaretier met een sinas.

 

Dat waren nog eens tijden, terug naar de onze.
FC Groningen en gas. Geen goede combinatie. Doet me trouwens ineens weer denken aan de toenmalige woordvoerder van de Gasunie, Ben Warner, die op een symposium jaren geleden antwoordde op de vraag waarom zijn Gasunie de FC Groningen niet even met miljoenen sponsorde: ‘Wij doen in gas, niet in gras.’

 

Groetn
Kees Vlietstra

 

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of laat een bericht achter in ons gastenboek.