Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

159 gasten online

Column 29 van Mlaz Corbier: Terugblik seizoen 2012-2013

Onze columnist Mlaz Corbier heeft ons onlangs beloofd in de voorbereiding op het nieuwe seizoen, 2013-2014, zijn ongezouten mening over alles rond de Trots van het Noorden aan het digitale papier van FCG Online toe te vertrouwen. De blik kan echter pas gefundeerd op de toekomst worden gericht als er met het verleden is afgesloten. Ter verwerking van de voorbije jaargang heeft Mlaz, die tijdelijk in de Verenigde Staten verblijft, een heldere analyse vervaardigd.

 

Heel veel leesplezier gewenst!

Terugblik seizoen 2012-2013

 

In een land waar “voetbal” gespeeld wordt met de hand, het spel elke drie seconde wordt onderbroken voor een bierreclame en iedereen schattige helmpjes draagt, is de voorbereiding op het nieuwe seizoen een behoorlijk zware opgave...


De hoofddoelstelling voor de is FC behaald en dus verwachtte Robert Maaskant een hosanna-stemming en dat hij applaus van iedereen zou krijgen (zie ook: NAC Breda-thuis), maar het was zelden zo onrustig als het laatste seizoen. Waar vroeger de vuile was keurig in Euroborg bleef, daar haalden we met Maaskant een trainer in huis van wie bekend was dat hij het hart op zijn tong draagt. Dat was een verademing na de eindeloze prietpraat van Pieter Huistra die na elke kansloze nederlaag nieuwe aanknopingspunten had gevonden waar hij keihard mee aan de slag zou gaan. Maaskantje heeft een bult kritiek over zich heen gekregen en dat is deels terecht. Maar de Schiedammer heeft een aantal dingen goed gedaan en daarnaast is er flink wat kritiek dat op andermans bordje had moeten landen.


Onder Huistra doolde er na de winterstop een elftal over het veld zonder een korrel zelfvertrouwen; Maaskant heeft er wel voor gezorgd dat het elftal de mentale weerbaarheid heeft teruggekregen. Als iemand dan eens een weinig zachtzinnig moet worden toegesproken (“kan nog geen kut dekken”) om dit belangrijke facet van het moderne voetbal te bereiken dan kan ik daar persoonlijk zeer goed mee leven. Het gaat er immers vaak een stuk minder zachtzinnig toe op de tribunes. Het punt waar het mij plots allemaal enorm tegen ging staan was toen de oefenmeester voor de camera's meende te moeten delen dat hij zich nooit op zijn gemak had gevoeld bij de club. Dat is dan weer een beetje een huilverhaal dat Maaskant niet nodig lijkt te hebben. Het is mij ook een raadsel met welk doel hij deze uitspraak de ether in slingerde.


Het grootste punt van kritiek is dat het voetbal veelal niet om aan te zien is geweest, maar mensen vergeten dat de laatste jaren dat eerder regel dan uitzondering was. We hebben de voorbije seizoenen een rits topspitsen gehad die het gebrekkige veld- en positiespel camoufleerden door wedstrijden te beslissen met hun individuele klasse zodat we soms 89 minuten lang in het stadion zaten met het gevoel dat het toch wel goed zou komen hedenmiddag. En dat was dan ook zo. Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat we met Tim Matavz zo maar hetzelfde puntenaantal hadden gehaald als FC Utrecht, de grote revelatie van het voorbije seizoen. Als je echter een spits hebt die twee strafschoppen benut en een keer met zijn riante bips het slechtste schot in de vaderlandse voetbalhistorie van richting verandert en tot doelpunt promoveert, is het moeilijk wedstrijden winnen. Men kan moeilijk de trainer hiervan de schuld geven.
 

Het ontbrak wel aan creativiteit in de ploeg. Dat was enerzijds aan de samenstelling van het team te wijten, want welke club heeft er nu behoefte aan drie defensieve middenvelders met exact dezelfde kwaliteiten (Tim Sparv, Femi, Maikel Kieftenbeld)? Logischerwijs werden Tom Hiariej en Tim Keurntjes verhuurd aan FC Emmen en SC Cambuur en vervolgens werd Rasmus Lindgren weer binnengehaald. Ik ben een groot fan van Lindgren en vind dat hij erg belangrijk is geweest voor het team, maar hem terughalen was onlogisch te noemen. Het paste in het rijtje van Kieftenbeld bij Go Ahead weghalen en hem een jaar lang laten verzuipen als rechtsback. Dit is Maaskant absoluut niet aan te rekenen. Het is wel zijn schuld dat er zo idioot lang met twee puur defensieve middenvelders is gespeeld. Leandro Bacuna is lange tijd overal in het elftal neergezet terwijl hij onder Ron Jans debuteerde als defensieve middenvelder. Hoe slecht ken je je selectie als je een box-to-box player zoekt die zijn hele leven bij de club rondloopt. Afgelopen zomer is er één 100% creatieve speler binnengehaald en die werd pas in de allerlaatste wedstrijd van het seizoen zijn eerste basisplaats gegund. Stefano Magnasco was de eerste paar wedstrijden een verademing als opkomende back maar moest na twee foutjes het veld ruimen en er werd een half jaar niets meer van hem vernomen. De jonge Chileen speelde uiteindelijk slechts de helft van de wedstrijden en prijkt toch opmerkelijk hoog op de Speler van het Jaar-lijstjes. Maaskant bouwde lang veel zekerheid in met het defensieve blok op het middenveld en Johan Kappelhof als statische rechtsback en ook een spits op een eiland voorin zetten zonder enkele ondersteuning deed wenkbrauwen fronsen. Net als de plotselinge basisplaats van Kostic in de play-offs werd er in de belangrijke bekerwedstrijd tegen ajax ineens een 4-4-2 variant geprobeerd en toen dat niet het gewenste effect sorteerde, werd het direct weer overboord gegooid. Het heeft lang geduurd eer Maaskant zijn ideale elftal in elkaar had geknutseld. Maaskant zal zeggen dat met de plaatsing voor de play-offs en daarmee het feit dat de hoofddoelstelling werd gehaald hij het elftal juist op tijd goed heeft neergezet, maar dat is scorebordjournalistiek van de bovenste plank.
 

Maar het belangrijkste dat Maaskant voor elkaar heeft gekregen blijft voor de meeste fans vooral gissen. Wat er binnenkamers blijft zijn de ellenlange gesprekken op kantoor en wat Maaskant daar heeft gedaan is iets waar we hem dankbaar voor moeten zijn. Hans Nijland en co hebben jarenlang uitstekend werk geleverd en ik ben ervan overtuigd dat ze dat in de toekomst nog lang zullen doen. Maar er zijn in de loop der jaren wat haarscheurtjes ontstaan en het lijkt dat Maaskant dat de rest heeft laten inzien. Dat de functie van Henk Veldmate is aangepast zegt meer dan genoeg. De selectie was niet in balans tijdens het bewind van Huistra, het was ook het afgelopen seizoen niet in balans en zonder gerichte aankopen is het dat ook het komende seizoen niet. Er is werk aan de winkel en het is te hopen dat Veldmate zich niet weer een aantal weken ziek meldt in deze belangrijke fase voor FC Groningen en haar toekomst.

 

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of laat een bericht achter in ons gastenboek.