Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

98 gasten online

Column 17 van Mlaz Corbier:

Te leren lessen vanuit het rugby: FC Groningen v Willem II als studieobject

Ook onze columnist was zondag een aandachtig toeschouwer van de schertsvertoning die zich voltrok in de Euroborg. De klucht werd veroorzaakt door de om onopgehelderde redenen nog altijd niet met oneervol ontslag uit Zeist weggejaagde heer Blom en zijn jaknikkers langs de zijlijn, die overtuigend het gelijk van René van der Gijp aantoonden ("Kun je niet fluiten? Duw iemand dan een vlag in z'n handen"). Mlaz gaat nog een keer in op de aaneenschakeling van arbitrale flaters en trekt één en ander wat breder en geeft aan dat een aantal zaken in het rugby beter is geregeld. Veel leesplezier gewenst!

 

Te leren lessen vanuit het rugby: FC Groningen v Willem II als studieobject

Afgelopen vrijdag begon een sportevenement die keer op keer het soms nobel geachte voetbalspel in het hemd zet: het Six Nations Rugby Union Championship (Wales 19 Engeland 26; Italië 11 Ierland 13; Frankrijk 34 Schotland 21). Rugby heet officieel rugby football ondanks het feit dat er veel meer met de hand dan met de 'foot' wordt gedaan en het speelobject niet echt een bal is maar een ander rondvormig item. Desalniettemin kan, met behulp van een aantal bepalende momenten uit de monsterzege van FC Groningen op Willem II, het rugby de voetbalsport naar een beter niveau tillen.

In de 26e minuut op zondagmiddag brak Andy Granqvist de ban en gaf het startsein voor het Groningse septet. De lange Zweed klopte David Strihavka na perfect aangeven van Dusan Tadic in de lucht en passeerde het lachwekkende excuus voor een doelman met speels gemak. Hij raakte naast het leer echter ook de harde Tsjechische schedel met een opengebarste Zweedse wenkbrauw tot gevolg. Granqvist snelde naar de kleedkamer om een handjevol hechtingen in zijn hoofd te laten jassen en keerde na een minuut of vijf weer terug binnen de lijnen. Bij rugby is bloed bijna een vereiste om een wedstrijd spannend te maken, maar geen speler zal het volhouden om tachtig minuten wildgutsend rond te rennen. Daarom wordt er niet zelden een speler naar de kant gehaald om het bloedverlies te stelpen onder de noemer “blood substitute.” Een pleister, een schoon shirt en een tuut later en de speler keert weer terug op het veld. Wat is er op tegen dat Jeroen Veldmate even die paar minuten de honneurs voor Granqvist had waargenomen?

Natuurlijk was het meest besproken moment de 54e minuut. Arjan Zwinkels moest zijn vriendin met betrekking tot haar kinderwens teleurstellen en kreeg daarvoor een rode kaart van Kevin Blomage. Na afloop gaf de met de week slechter fluitende pispaal toe dat hij de situatie verkeerd had beoordeeld en dat was een pijnlijke beslissing voor de leidsman. Even uitwaaien op Ameland om de teleurstelling te verwerken zou ik zeggen; Eric Braamhaar heeft het adres van de puike kampeerboerderij nog wel. Uiteraard was het Blom die de verkeerde beslissing nam, maar lulletje rozewater aan de zijlijn had een vrolijke indruk moeten maken om de attentie van zijn baas te krijgen. Wapperend met diens vlaggetje had hij de arbiter moeten overrulen want hij had immers veel beter zicht op de hele situatie die zich vlak voor hem afspeelde. De man met de fluit werd in de steek gelaten door zijn team. In de rugbywereld gaat het er even anders aan toen. Bij cruciale beslissingen wordt de hulp van de video ref ingeroepen. “Can you confirm if there is any reason why I can't award the try, please?” is een regelmatige gehoorde frase tijdens belangrijke wedstrijden. Als het dikkerdje Kevin Blob had mogen vragen, “Is there any reason why I shouldn't award a penalty kick?” dan had de video ref uiteraard gemeld dat daartoe geen enkele aanleiding was en zou wellicht toegevoegd hebben dat hij beter zijn loopbaan per direct had kunnen beëindigen.

De scheidsrechters in het voetbal gaan ook met de tijd mee en gebruiken heuse oortjes en microfoontjes om elkaar tijdens de wedstrijd te coachen. Dit doen ze ook bij rugby maar de microfoon is dusdanig aangesloten dat iedereen kan meegenieten van het gemompel van de heren. Er wordt keurig gemeld hoe en waarom en beslissing wordt genomen en met deze uitleg is het publiek een stuk minder snel op de kast gejaagd. Met name wanneer er een gele kaart wordt getoond is een uitleg op zijn plaats, iets wat zeker niet zou misstaan op het voetbalveld. De gele kaart is sowieso beter geregeld in het rugby. Bij een forse overtreding of het herhaaldelijk maken van eenzelfde overtreding krijgt een speler een gele kaart wat een tijdstraf van tien minuten inhoudt. Had Willem II niet liever gezien dat Jonas Ivens tien minuten aan de kant moest nadat hij op de rand van de zestien zijn tegenstander onreglementair afstopte? Bart Biemans kreeg een gele kaart, dat is volgens mij zijn vijfde van het seizoen en dat zou dan betekenen dat hij niet mag opdraven tegen FC Utrecht, nota bene een concurrent van FC Groningen! Een derde partij heeft baat bij gele kaarten in een wedstrijd waarin zijzelf op geen enkele wijze deelnamen, het blijft een raar systeem.

Dick Heuvelman meldde zondagavond dat algemeen directeur Hans Nijland een brief richting de boevenbende in Zeist zou sturen om te klagen over het feit dat er geen blessuretijd werd bijgetrokken ondanks drie rode kaarten en vijf wissels. Het doelgemiddelde zou namelijk zo maar doorslaggevend kunnen zijn in de strijd om het kampioenschap. Bij rugby speelt dit probleem nooit. De arbiter kan de tijd stop zetten, bijvoorbeeld als er wordt overgeschakeld naar de video referee of als er een langdurige blessurebehandeling plaatsvindt. Als iedereen weer klaar is gaat de klok weer aan en wordt er vrolijk verder gerugbyd. Als de tachtig minuten erop zitten wordt er niet direct afgefloten. Pas als het spel dood is, bijvoorbeeld als iemand de bal over de zijlijn peert, zit de wedstrijd er op en fluit de scheidsrechter af. Zodoende is er nooit gezanik over de blessuretijd die te kort dan wel te lang is.

Bij een ruime voorsprong van FC Groningen, 5 of 6-1, liet Thomas Enevoldsen zich van zijn slechtste kant zien. Hij duikelde over een uitgestoken been en nog voor hij het gras raakte had hij al met puppyogen de scheidsrechter smekend aangekeken. Bij een ruime voorsprong tegen het armlastige en ernstig benadeelde Willem II is het nog misplaatster dan normaal om te simuleren dat je leven op het spel stond na de charge van een tegenstander. Rugbyers zijn geen simulanten. Journalist Patrick Kidd vroeg zich ooit af hoe voetbal een sport mooi gevonden kan worden als spelers elke vijf stappen omvallen. Rugby heeft een schitterende ongeschreven wet die voetballers in de oren moeten knopen: als je niet geblesseerd bent, sta op! Hoe vaak zie je zekere invaliden een sprint trekken van 100 meter binnen de tien seconden? Er worden schijnbaar nogal wat wonderen verricht op een voetbalveld en waarschijnlijk worden er elk weekend weer massa's zaligverklaringen de wereld ingeslingerd na zo'n wonder.
 

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.