Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

277 gasten online

Erik Nevland keert terug op oude Noorse nest

Zomaar een berichtje, gisteren op de site van het Noorse Viking FK: "Nevland og Jarstein klar", oftewel in één adem worden zowel Erik Nevland als ene Rune Almenning Jarstein genoemd als nieuwe aanwinsten. Erik heeft woord gehouden: hij wil zijn carrière afsluiten daar waar hij in 1996 als 19-jarig jochie begon. Een stukje hierover schrijven doet pijn. Ik ben hem dankbaar voor veel moois dat hij de FC heeft gebracht. Maar had hij in januari 2008 ook maar woord gehouden, en zijn contract bij de Trots van het Noorden gewoon uitgediend...

 

 Ik ga niet proberen een biografie over Erik, ons voormalige boegbeeld, te schrijven. Dat hebben vast en zeker vóór mij al vele anderen gedaan, en ik zou ongetwijfeld allerlei meer en minder belangrijke feitjes vergeten.

 

Laat ik het gewoon houden bij de rode draad die liep door de loopbaan bij FC Groningen van de buiten het veld zo rustige, sympathieke, bijna introverte jongen, maar die zich eenmaal op het veld als terriër ontpopte: knokkend, elke wedstrijd weer, de rest van de ploeg op sleeptouw nemend en net dat beetje extra aan de ploeg gevend dat de trotse groen-witte equipe menigmaal boven zichzelf uitgroeide zodat de ene na de andere topploeg pijnlijk aan gort werd gespeeld. Zinderende wedstrijden hebben we met hem in de ploeg mogen meemaken, in een vaak kolkend Oosterpark (2004-2005) en een exploderende Euroborg (2006-januari 2008).

 

Op zijn CV prijken maar liefst 114 officiële wedstrijden voor FC Groningen waarin hij 48 keer het net wist te vinden en talloze malen andere topspitsen als Suárez en Berg met een assist in stelling bracht. Hij cijferde zichzelf moeiteloos weg, gaf alles voor het collectief en zorgde er op die manier voor dat het collectief echt als een hecht collectief kon opereren en tot geweldige prestaties in staat bleek. Hij debuteerde op 7 november 2004, uit bij Twente (hij scoorde meteen en was mede verantwoordelijk voor de 1-2 zege bij de Tukkers) en op 27 januari 2008 droeg hij (overigens net als Rasmus Lindgren) voor de laatste maal het shirt van onze FC, in een uitwedstrijd bij Feyenoord die in 1-1 eindigde. Met de gebeurtenissen die zich tussen zijn eerste en zijn laatste wedstrijd afspeelden zou ik nog 80 columns kunnen vullen, laat ik jullie dat maar besparen

 

 

Mateloos populair was hij, en voor vele, vele fans van FC Groningen is hij dat nog steeds. Mijn zoon draagt nog altijd trots zijn Erik Nevland-vikingmuts op koude winterdagen, elke dag naar school en om de week naar het stadion. En dat nu al ruim vijf jaar lang. De aandachtige watchers van de videowall hebben het trotse kereltje afgelopen zondag tegen VVV nog kunnen bewonderen, pontificaal met de hele muts in beeld en grijzend van oor tot oor omdat ie zichzelf zag op dat grote scherm.

 

Erik Nevland-mutsen bij Heerenveen-Grunn, 10 december 2004
(foto:
Trots van het Noorden)

 

Wie herinnert zich niet de 21e december 2007, toen menig groen-witte fan zijn vingers kapot smste en zijn beltegoed opofferde om onze Erik tot Groninger van het Jaar te verkiezen. En het is gelukt: hij werd het.

 

Onvergetelijk voor eeuwig en altijd blijven zijn goals, uit bij Feyenoord (met de genitaliën wist hij op 21 november 2004 de bal in het net te krijgen, en hij scoorde die middag zelfs nog een keer, en met een grandioze 1-2 zege vertrokken we uit De Kuip) en vooral - uit bij Fiorentina. Klik hier en geniet na. Met 2000 anderen was ik erbij, en de beelden aan zijn doelpunt geven me nog altijd kippenvel. Of kijk hier om nog eens iets van dit grandioze hele feest mee te maken. Ik vergeet die trip nooit weer.

 

 

Inktzwart was de maand januari 2008 voor FC Groningen, en voor de fans van de mooiste club ter wereld. Niet omdat Lindgren vertrok voor een goed gedoteerde terugkeer in de Amsterdamse anonimiteit van sportpark De Toekomst, het toneel van wegkwijnende beloften van Ajax, niet omdat $ilva exact dezelfde keuze maakte - maar omdat Erik Nevland opeens naar Fulham wilde, waar hij zeker niet op een basisplaats kon rekenen en waar de fans vooraf zeer sceptisch waren over zijn komst. Dit zal later ongetwijfeld wat zijn bijgetrokken, de heldenstatus die hij in Groningen heeft verkregen zal hij in Engeland nimmer hebben bereikt.

 

Het feit dat hij zelfs bereid was een forse som geld neer te tellen voor een overgang (zijn aanstaande werkgever toonde zich nl. van zijn allervrekkigste kant en wilde zijn nog lopende contract bij de FC tegen een fooi afkopen), en gedurende de transferperikelen zijn aanvoerdersband bij Ron Jans inleverde - dit heeft mij enorm gestoken. Waarom? Omdat het Erik was, tot dat moment een held, omdat we dachten dat dat iemand met clubliefde was die hier nog een paar jaar zou blijven en dan naar Noorwegen zou terugkeren, zonder ook eerst nog naar een andere club te verkassen. Zelden heb ik zó het gevoel gehad op m'n bek geslagen te worden. Met zijn vertrek is er veel kapot gegaan op het gebied van sfeer en beleving in Groningen, keihard werd duidelijk dat het alleen maar om de centen draait in de voetballerij, bij iedereen. Marcus Berg mag een geweldige spits zijn geweest voor FC Groningen - zo één met de club en met het publiek werd hij nimmer. Typerend is het feit dat Berg nog altijd geen afscheid van ons heeft genomen.

 

Daarom kost het zo'n moeite dit stukje te schrijven. Ik heb van Nevland genoten, hem aanbeden, maar bij elke gedachte aan hem komt nog steeds meteen de bijgedachte van zijn in mijn ogen immens pijnlijke vertrek uit Groningen. Dit zal moeten slijten en daar gaan nog jaren overheen. Voor Erik zelf zal hetzelfde gelden. Ook hij denkt vermoedelijk graag terug aan zijn fans van de FC, maar zeker niet aan de manier waarop zijn overgang tot stand kwam. Maar zeg nou zelf, incl. het geld dat Nevland zelf inbracht bedroeg de totale transfersom een slordige 2,5 miljoen euro. Da's toch niks, en wel het absolute minimum dat Hans Nijland voor het vertrek van de derde dragende speler binnen een paar weken, nota bene onze op die korte termijn (de transfer window liep toen welgeteld nog drie dagen) onvervangbare aanvoerder mocht vragen? Het heeft ons Europees voetbal gekost. Ook dat heeft geld gekost. Maar vooral - ons boegbeeld liet ons in de steek, zo voelde het tenminste, en da's met geen geld te compenseren. Spelers zijn passanten, ze komen en ze gaan, en als geliefde spelers gaan, dan doet dat pijn.

 

Maar natuurlijk wens ik Erik echter het allerbeste in Noorwegen. Want de wederopstanding van FC Groningen uit de onderste regionen van de eredivisie zou zonder hem niet hebben plaatsgevonden. 't Was een genot jou in het shirt van de FC te hebben mogen zien schitteren. Heel erg bedankt daarvoor! Ik hoop dat de fans van Viking Stavanger met jou nog een paar geweldige jaren tegemoet gaan waarin ze onder jouw aanvoering een paar  mooie prijzen weten te pakken!

 

Maar toch, waarom knaagt het nu zo... En waarom praat ik opeens in de je- en jij-sfeer, alsof ik hem aanspreek...

 

 

Kop d'r veur!

 

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.