Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

154 gasten online

 
Op 16 januari jl. schreven wij in dit artikel dat de inmiddels 31-jarige Gibril Sankoh op dit moment in Nederland is. De Chinese competitie ligt stil en de legendarische oud-voetballer van FC Groningen houdt zijn conditie op peil bij bij MT Personal Training, de sportschool van Nederlands bokskampioen Ben Tingen. Marcel Middelbos combineerde het aangename gisteravond met het nuttige, ging gisteren een hapje met hem eten in Oriental Restaurant Pacific Plaza in Assen en tekende het volgende vraaggesprek met hem op.

Lees meer over zijn tijd bij FC Groningen, zijn toekomstplannen en wat hij zou doen als hij in de schoenen van Michael de Leeuw zou staan.

Een hapje eten met ... Gibril Sankoh

Vanuit China is Gibril Sankoh gedurende de winterstop terug in Nederland bij zijn gezin. Zijn gezin bestaat inmiddels uit mevrouw Sanko (Naomi) en zijn beide kinderen, Jelani van 5 en Joya van 9 maanden. Voor ons van FCGOnline een goede reden en een mooie gelegenheid om hem uit te nodigen voor een etentje en een luchtig interview.

Aangezien Gibril samen met zijn vrouw afgelopen jaar een woning gekocht heeft, leek het ons leuk af te spreken bij een Chinees in zijn woonplaats. Een prachtige locatie daarvoor was dan ook ‘Pacific Plaza’. Een restaurant met een zeer goede naam in met name de zakenwereld, en eerlijk is eerlijk... het eten was dan ook heerlijk. Al was de sambal erg pittig...

Vooraf had ik al een  aantal vragen, die ik had gekregen van volgers van FCGOnline, uitgewerkt en op papier staan, maar dit had ik net zo goed niet kunnen doen. Wat een heerlijke prater is die Gibril Sankoh!

Gibril vluchtte op 18-jarige leeftijd vanwege de burgeroorlog vanuit Sierra Leone naar Nederland. In Sierra Leone speelde hij in het nationale team Onder 17 en Onder 19 en trainde daar mee met het eerste nationale team. In Nederland sloot hij zich eerst aan bij een amateurvereniging, te weten BVV de Kennemers uit Beverwijk. Hij werd al vrij snel gescout door Telstar, waar trainer Jan Poortvliet hem binnenhaalde en hem een plek in de basis gaf. Na een half jaar spelen klopte FC Groningen daar al op de deur en transfereerde hem naar het Hoge Noorden.

"Het was toch prachtig om deel uit te maken van zo’n team met Ron Jans als trainer? Ik heb de verhuizing meegemaakt van het Oosterpark naar de Euroborg, was mooi hoor! Wat een heerlijk team hadden we toch en wat een prachtige spelers met Paul Matthijs , Sander van Gessel, Gijs Luirink, Femi, Andreas Granqvist, Luis Suarez, Bruno Silva, Luciano , Thomas Enevoldsen, Nicklas Pedersen, Mathias Florén, Goran Lovre, Morten Nordstrand, Marcus Berg, ach zoveel spelers. Nederland had toen echt een geweldige competitie hoor, tegen wie heb ik wel niet gespeeld allemaal… Huntelaar, Van der Vaart, Sneijder, Kuyt, Suarez en ga zo maar door. Allemaal spelers die wereldniveau zijn geworden! Heerlijk toch om daar aan terug te denken?"

In Sierra Leone voetbalde je ook al in een jeugdopleiding?

"Nee, ik speelde daar gewoon bij een club, maar speelde al jong met het nationale elftal. Daar kreeg ik natuurlijk wel een soort van opleiding. Dat ik in Nederland aankwam en hier asiel zocht, heeft me wel gemaakt tot wie ik nu ben. Ik weet dat ik hard moet werken, mentaal ben ik ook heel sterk… dat moet je wel zijn, als je negen maanden per jaar alleen in China zit."

Volg je het Nederlandse voetbal  nog altijd in China?

"Ja, ik heb VPN en kan zo de highlights van de Nederlandse competitie zien. Nu ben ik al twee maanden in Nederland, dus de laatste tijd heb ik gewoon kunnen kijken natuurlijk, bijvoorbeeld FC Groningen tegen Ajax afgelopen vrijdag… Jammer hè? Toen ik nog bij Groningen speelde ging ik ook vaak kijken bij de jeugd, bij de A1 dan vooral. Ook nu zitten er nog spelers bij de selectie die ik nog van toen ken, en ook Luis Pedro zie ik wekelijks spelen bij FC Emmen, van die jongen verwachtte ik toen al veel, dat komt nu ook nog wel, hard werken beloont zich altijd! Hij zou prima bij FC Groningen passen denk ik, maar ook het buitenland zal trekken…. Daar is het geld te verdienen uiteindelijk.  Ik vond hem in de jeugd al hard, in de goede zin van het woord."

Wat is je mooiste herinnering aan FC Groningen?

"Ten eerste de mensen! Echt wel één familie. Van Hans Nijland tot Jan Vijfschaft, van Bonny tot aan iedere supporter, ze hebben allemaal één ding gemeen, ze zijn fan van hun (!) club. Qua resultaat was het natuurlijk het halen van Europees Voetbal, waarbij de eerste keer de mooiste was. Wij moesten uit naar Twente, daar moesten we één punt halen minimaal. Onze concurrent moest echter ook nog punten laten liggen…. En het gebeurde. De terugreis ... één groot feest! De A28 leek wel vol te staan met mensen op de viaducten en aan de kant van de weg.  Ja, die momenten vergeet ik nooit weer!"

Shkodran Metaj had ook nog een vraag voor je. Draag je nog altijd aan iedere pols een horloge?

(lacht) "Sko ... wat een mannetje… Jammer, die heeft het niet zo heel ver geschopt, maar wat een mooi mannetje. Trainde vaak met ons mee, samen met Tom Hiariej ... was leuk. Nee, die maakt gewoon een grap, die wil me even laten glimlachen. Zoals je ziet, draag ik er maar één!"

Vanuit de club nog een vraag: mis je Geerttinus Ebbinge?

(lacht) "Ik heb hem laatst nog gesproken tijdens FC Groningen - Vitesse, ja die mis ik wel. Die deed altijd al zoveel voor ons spelers. Geweldige man, heeft me het zeker makkelijker gemaakt bij FC Groningen. Toen ik hem uit de grap zei dat ik bij terugkomst in Nederland voor sc Heerenveen zou gaan spelen... Hij werd gek!" (lacht)

Je bent nu 31, je kunt nog een aantal jaren mee. Wat denk je, kom je nog terug naar Nederland te voetballen?

"Het voetbalwereldje is hard, en vreemd soms, je weet niet hoe dingen lopen. Ik kan nu nog niet zeggen hoe het er over twee jaar uitziet, maar ik zou nog graag een keertje weer in de Nederlandse competitie voetballen hoor! Er is laatst nog bij me geïnformeerd of ik zou willen. Ik heb ook eerlijk aangegeven toen, dat ik nu toch eerst mijn toekomst financieel veilig moet stellen, dus nog een jaar of twee buitenland, maar ik kom dan graag terug. Bij FC Groningen? Ja, misschien wel.  Ik zeg geen nee! Maar ze moeten me wel willen hebben natuurlijk. Nu missen ze denk ik juist ervaring. In mijn tijd had je een stuk of vijf à zes oudere voetballers met ervaring. Nu ... Lindgren en Van der Velden, maar de rest is nog relatief jong hoor!"

Zou je Michael de Leeuw adviseren om naar China te gaan?

"Ja, voor het geld en de competitie wel, maar je moet hard zijn. Je zit bijna altijd alleen. Je moet het zo zien, ze spreken geen Nederlands, een elftal bestaat uit vier buitenlanders, één Aziaat en voor de rest Chinezen. Negen maanden zonder je vrouw en kinderen is moeilijk. Ik Facetime zo’n beetje om de twee à drie uur met thuis... Anders houd ik het moeilijk vol. Het is wel eerst wennen daar hoor. Maar het is goed te doen. De competitie sla ik persoonlijk hoger aan dan de Nederlandse Eredivisie, vergis je daar niet in Marcel."

Je hebt nu drie competities gehad. De Nederlandse, de Duitse, en nu de Chinese. Wat is het verschil?

"Duitsland, ja, dat is natuurlijk echt een topcompetitie, met wereldvoetballers en altijd volle stadions. In Nederland speelde ik ook in een topcompetitie, maar dat was toch anders. De Chinezen, die zijn puur zakelijk. Je krijgt goed betaald, maar moet daar ook hard voor werken, en zeker ook presteren. Ik was afgelopen seizoen aanvoerder en ben gekozen tot beste speler van mijn club. Dat maakt dingen makkelijker. Maar presteer ik niet ... Dan is het ook exit Sankoh. Keihard zijn ze daar in." 

Stel: je was geen voetballer geworden, wat was het dan voor jou geweest?

"Dan had mijn moeder me echt laten studeren, dat had ik gemoeten, maar ook gewild. Ik zou dan iets met kleine kinderen hebben willen doen. Ik ben gek met kleine kinderen."

En na je carrière?

"Ik zou graag in het voetbal willen blijven en dan iets met de jeugd doen. Lijkt me geweldig, met mijn ervaringen die jongens dingen bijbrengen:

* Gezond eten
* Doorzetten
* Hard werken loont!"

Wil je zelf nog iets kwijt?

"Niet echt ... Ja, ik ben zoveel mensen dankbaar. Hans Nijland, Henk Veldmate, Ron Jans, de fans… ja echt iedereen voor een prachtige 5,5 jaar FC Groningen. Die ga ik nooit vergeten en wil ik ook nooit vergeten. Heb alleen nooit echt afscheid kunnen nemen. Dat hoop ik toch echt nog wel eens mee te mogen maken. Dan kan ik de mensen ook echt zeggen hoe dankbaar ik ze ben. Nu, en ik ben toch al weer even weg bij FC Groningen, word ik nog benaderd voor dit interview, maar ook door RTV Noord. Hierdoor voel ik ook waardering. Dat mensen waarderen wat ik voor de club heb gedaan en heb betekend. Dat is mooi en een lekker gevoel."

Dan bedank ik Gibril. De prof Gibril vraagt daarna of hij de rekening zal betalen, ik kom tenslotte naar hem toe zegt hij ... Geweldige man! Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren.

Gibril, een waterval aan woorden, wat een genot om te mogen interviewen! Bedankt nogmaals!

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.