Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

130 gasten online

Oud FC Groningen op souplesse, routine en efficiency langs Harkstede 3: 2-4

Zoals gisteren al gemeld werd het Dorpenfeest Harkstede Scharmer Woudbloem vanavond opgeluisterd met een wedstrijd van het 3e elftal van VV Harkstede, bestaande uit spelers die zich, getuige de trainingspakken, met name focussen op de 3e helft van een voetbalwedstrijd, tegen het Oud FC Groningen van teammanager en Mr. FC Groningen, Piet Fransen, en aanvoerder Ronald Steenge. Na een 0-3 ruststand in het voordeel van de FC-helden van weleer stond er na afloop van de 70 minuten een 2-4 eindstand op de (afwezige) borden. Namens Harkstede scoorden Alex Otten en Erik Wardenburg; aan de zijde van de FC deden Marcel Roode, Joop Gall (2x) en René van der Duin het net schroeien. Met name de doelpunten van Roode en Gall, stuk voor stuk ziedende afstandspoeiers, zullen de talrijke aanwezigen nimmer meer vergeten.

 

Het feit dat de vedetten van weleer werden afgescheept met een bijveld op het Sportpark Hamstede mag natuurlijk een regelrechte schande worden genoemd (vanwege het feit dat het eerste elftal van FC Groningen op 13 juli a.s. een oefenwedstrijd tegen Dordrecht zal afwerken op hetzelfde complex wordt het hoofdveld nu al minitieus onderhanden genomen en is verboden toegang, zelfs als Hugo en Walter Waalderbos er hun kunsten willen vertonen), maar het moet gezegd, ook het trainingsveld lag er dankzij de onderliggende zandgrond, die elke waterdruppel meteen afserveert c.q. absorbeert, prima bij.

 

Het speelveld werd omzoomd door een aardige schare fans, en na afloop van het spektakel was iedereen het erover eens: het gebodene is dermate boeiend geweest dat er bij de volgende strafexpeditie van Oud FC Groningen, a.s. zaterdag in Sauwerd tegen het eerste elftal (!) van SIOS, een uitverkocht huis verwacht mag worden. (Ronald Steenge ziet het feit dat de tegenstander zaterdag het eerste elftal van een amateurvereniging is met enige zorg tegemoet en heeft mij vriendelijk verzocht of een verslag over deze pot achterwege kan blijven, wij hebben dit verzoek thans in beraad. Mogelijk is Ronalds vrees voor een moeizame pot overigens ongegrond gezien het feit dat hij niemand minder dan Leonardo voor Oud FC Groningen heeft weten te strikken, wij hopen dat de overschrijving van Emmen naar Groningen korter duurt dan die van Brazilië naar Emmen zodat Leo zaterdag al in Sauwerd kan schitteren en SIOS horendol kan spelen.)

 

De term uitverkocht was vandaag overigens niet van toepassing, niet omdat er nóg meer toeschouwers in Harkstede getuige hadden kunnen zijn van de vermakelijke en bij vlagen hoogstaande pot voetbal, maar omdat de toegang gratis was.

 

Oud FC Groningen startte in de volgende opstelling:

Johan Tukker, Henk de Haan, Claus Boekweg, Maarten de Jong, Anne Mulder, Joop Gall, Hugo, Marco Koorman, Ronald Steenge, Jan Jaap Kooistra, Marcel Roode

 

De selectie van de VV Harkstede 3 bestond uit:

Willem Bakker, Johan de Jong, André Kooistra, Theo Ruben, Stefan Arntz, Roy Dams, Ruud Drent, Jan Pieter Tepper, Arie van der Dijk, Gerad vd Broek, Rolf Spoor, Herman Messchendorp, Alex Otten, Ronald Schuiling, Nico Sikkes, keeper Erik Smit, Klaas Timmerman, Erik Wardenburg en René Wollerich

 

We hadden de notitieblokjes amper uit de tas gehaald of we konden de 0-1 van Oud FC al bijschrijven. Na twee minuten was het Marcel Roode die verwoestend had uitgehaald, de bal vloog onhoudbaar voor de goalie van het 3e elftal van VV Harkstede, uitkomend in de reserve 5e klasse zondag, in de rechter hoek van het doel. Wat een streep!

 

Meteen was het in de tegenstoot bijna alweer gelijk, maar een aanvaller van Harkstede presteerde het om de bal voor open doel niet binnen te kunnen schieten waarna Johan Tukker in de rebound erger voorkwam voor zijn ploeg.

 

Al na acht minuten konden de oud-sterren van de Trots van het Noorden alweer juichen, nu was het Joop Gall die uit een assist van Marco Koorman met een even snoeiharde uithaal als minuten daarvóór Roode scoorde: 0-2! Het was alsof de kalende coach van Veendam alle emoties van de laatste maanden van zich af had geschoten. Dit was echter bezijden de waarheid, want Gall had nog wat graniet over en uit weer een assist van Koorman [rectificatie op verzoek van Ronald Steenge: de assist was van Steenge! Sorry Ronald...] was het weer Joop Gall die de 0-3 deed aantekenen, wederom met een verpletterende uithaal. We waren toen pas 12 minuten onderweg!

 

Met name in de eerste helft gaf Oud FC Groningen achterin niets weg, en was het voorin extreem efficiënt. In de achterhoede stonden De Haan, Boekweg, Mulder en De Jong hun mannetje (laatstgenoemde zal ongetwijfeld met behulp van al dan niet verboden middelen speelklaar zijn gemaakt, want enkele dagen geleden kon hij nog amper lopen omdat hij in een wedstrijd van Oud Heerenveen [Maarten de Jong verdeelt zijn kunsten over beide seniorenverenigingen] in - of all places - Scharnegoutum, bij Sneek, een knietje had gekregen); voorin was bijna elke kans goed voor een doelpunt. Pas in de 16e minuut kon de eerste kans worden genoteerd die niet resulteerde in een goal. Kortom, wie niet sterk is moet slim zijn, al gaat dit voor Oud FC niet op: het is sterk én slim.

 

Overigens geldt dit ook voor de tegenstander van vanavond! Op papier en op de traingspakken mag het 3e van Harkstede dan een drankelftal zijn, in de praktijk weten de mannen een puike partij voetbal op de mat te kunnen leggen.

 

Wat ook bij Oud FC opvalt is het fanatisme en de absolute wil om te winnen. Johan Tukker trekt zelfs zo nu dan en buitenspelsituaties die zich een honderdtal meters vóór hem afspelen in twijfel, Henk de Haan gaat volledig voor de enkels van zijn tegenstander als hij de bal niet meer kan raken en Marco Koorman vloekt en scheldt (k*t bal!) dat het een lieve lust is. Ook discussies met de scheidsrechter worden niet gemeden, ook al was deze bepaald niet op de hand van Harkstede. Zijn afkomst (de man in het rood is afkomstig uit Engelbert, van oudsher de aartsvijand van Harkstede) zal hier debet aan zijn.

 

In de tweede helft werd er vers bloed in de ploeg van Piet Fransen gebracht. Johan Tukker, Joop Gall, Anne Mulder en Ronald Steenge konden zich in het zonnige gras gaan nestelen (dug-outs ontbraken, evenals scoreborden en een speaker) terwijl Richard Vennema, Henk Oosterwold (de leeftijd van 60 reeds gepasseerd!), Rinie Jurna en René van der Duin die behaaglijke ligplek juist dienden te verlaten om het strijdperk in gestuurd te worden.

 

De vele mutaties, gevoegd bij het bij tijd en wijle ietwat warrige fluiten van gelegenheidsvlaggenist Walter Waalderbos (die het hierdoor herhaaldelijk met zijn eigen ploeggenoten aan de stok kreeg, echte winnaarsmentaliteit hebben ze, die Grunnegers, het woord zomeravondvoetbal is hen vreemd!), kwamen het spel van Oud FC niet ten goede. Gecombineerd met het extra schepje dat Harkstede er bovenop deed en de eretreffer aan de kant van de thuisploeg kon niet uitblijven. Deze treffer viel dan ook, na 56 minuten was het Alex Otten, uit een assist van Erik Wardenburg, die de 1-3 voor zijn rekening nam.

 

Amper vier minuten later werd duidelijk hoe misplaatst de benaming eretreffer was, aangezien het opeens 2-3 stond! Hugo had tamelijk opzichtig zijn tegenstander, Arie van Dijk, tegen de vlakte getrokken. De scheidsrechter kon, ondanks zijn Engelberter genen, niets anders dan naar de stip wijzen. Erik Wardenburg liet Richard Vennema kansloos.

 

Dit was een stand die niet des Oud FC Groningens was (vorig seizoen [seizoenen van Oud FC Groningen duren jaarlijks overigens één (zonnige) maand] werd bijna elke tegenstander verpletterd), en het liet nu de ene aanval op de andere volgen. Eén minuut voor tijd, we schrijven dus de 69e minuut [bij wedstrijden van de oude knarren wordt er een aan de gemiddelde leeftijd gerelateerde aftrek van speelminuten toegepast], was het René van der Duin die profiteerde van een apatisch toekijkend elftal van Harkstede, dat collectief wachtte op een fluitsignaal van de scheidsrechter vanwege hands van Anne Mulder, maar ja - hoe duidelijk waarneembaar de handsbal ook was, hands is pas hands als ervoor wordt gefloten... De arbiter had één en ander echter anders gezien en liet doorspelen. Dank u wel, dacht onze Van der Duin, en schoot de 2-4 binnen.

 

Kort daarna was het gedaan met de pret en toog de ene helft van het publiek naar het feestgedruis in de partytent en de andere helft spoedde zich naar huis. 't Was een mooie avond in Harkstede!

 

 

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.