Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

108 gasten online

Training woensdag 25 augustus 2010:

Vermoedelijk ongewijzigde basis tegen 'angstgegner' Willem II

Afgaande op de training van vanochtend zal Pieter Huistra a.s. vrijdagavond in Tilburg dezelfde elf spelers het vermaledijde Koning Willem II stadion insturen als de groep die jl. zaterdag tegen De Graafschap aan de aftrap stond, dus met Tom Hiariej controlerend op het middenveld en Maikel Kieftenbeld rechts achterin. Dit verrast ons niet, want Hiareij was tegen De Graafschap één van de beteren en heeft o.i. aangetoond momenteel minstens gelijkwaardig aan de niet in topvorm verkerende Femi te zijn. En zolang Daley Blind nog geen huurling van de Trots van het Noorden is zal Kieftenbeld als rechtsback spelen. Aanwezig vanochtend 22 spelers, die echter niet 11 tegen 11 hebben gespeeld maar in wisselende samenstelling een dynamische training afwerkten. Danny Holla trainde alleen het laatste gedeelte niet mee; voor de rest kon iedereen voluit gaan.

 

UPDATE woensdag 25 augustus 2010:

Wie het vanmiddag aan onze site toevertrouwde trainingsverslag inmiddels tot zich heeft genomen, tja die heeft eigenlijk geen voorbeschouwing meer nodig. De vermoedelijke opstelling van het jaarlijkse Tilburgse pijnbank-echec is bekend alsmede de inktzwarte statistieken van eerdere bij Willem II gespeelde wanvertoningen. Echter: wij hebben toch nog wat wetenswaardigheden opgesnord!

Eigenlijk is het voornamelijk een ode aan Lev...

 

Pieter Huistra en zijn assistent, Erwin van de Looi, hadden weer een gevarieerde trainingssessie voorbereid. De op de training afgekomen supporters, en dat waren er weer aardig wat, kwamen ogen tekort om alle onderdelen goed te volgen.

 

Laten we maar even beginnen met het noemen van de aanwezige spelers. Naast de beide keepers Luciano en Van loo, die traditiegetrouw door international Ruud Hesp werden gedrild, hebben de volgende 20 spelers acte de présence gegeven:

 

Andersson, Bacuna, Enevoldsen, Femi, García, Granqvist, Hiariej, Holla, Ivens, Keurntjes, Kieftenbeld, Kunst, Van de Laak, Matavz, Metaj, Pedersen, Sparv, Stenman, Tadic, Veldmate

 

Op een bepaald moment werden deze 20 in twee groepjes gesplitst. In de groep Huistra (met alleen middenvelders en verdedigers) werd de nadruk gelegd op het opzetten van combinaties en het zuiver inpassen op elkaar; de groep Van de Looi bestond uit beide keepers en de overige spelers (met alle aanvallers en aanvallend ingestelde middenvelders), en hier werden allerlei aanvalspatronen geoefend met als doel een succesvolle afwerking tussen de touwen.

 

In het laatste gedeelte van de training werd een driedeling in de groep van 20 aangebracht. Danny Holla hield het toen voor gezien, hij lijkt voorspoedig te herstellen van zijn beenbreuk en aansluitende plaat-verwijdering maar is nog niet zover dat hij zich ook in partijtjes en duels vol kan geven.

 

De overige 19 spelers moesten verplicht hun scheenbeschermers aandoen en vervolgens gingen twee groepen een soort duel met elkaar aan, waarbij één doel werd gebruikt, waarin afwisselend Luciano en Van Loo stonden. U raadt het al: de aanvallende partij diende te scoren; de taak van de verdedigende partij was juist het ontregelen van de aanval van de opponent. De derde groep stond elders en trainde daar fanatiek een soort rondo met lummel-variant (wie de bal verspeeld is de lummel en is gedoemd tot de gehate positie in het midden).

 

Bij drie groepen heb je ook drie trainers nodig en hierin was middels Peter Hoekstra voorzien, trainer van FC Groningen/Cambuur D3.

 

Er werd zeer dynamisch getraind: steeds werd na vijf minuten gewisseld, zodat iedereen in alle relevante facetten aan bod kwam. Het voert te ver om hier alle steeds wisselende samenstellingen op te noemen, maar duidelijk was te zien dat de verdediging met Kieftenbeld-Ivens-Granqvist-Stenman langdurig bleef staan, en dit gold ook voor de defensieve middenvelderskoppels Sparv-Hiariej enerzijds en Metaj-Femi anderzijds.

 

Op enig moment bestond de groep Hoekstra uit Andersson, Bacuna, García, Keurntjes, Kunst en van de Laak, momenteel allemaal niet-basisspelers, terwijl Enevoldsen, Matavz, Pedersen en Tadic in een ander groepje samenspeelden, dit duidt op een ook ongewijzigd middenveld en aanval.

 

We gaan er dan ook zondermeer vanuit dat het volgende elftal vrijdagavond aan de aftrap zal staan in Tilburg in een poging een in het verleden zelden of nooit vertoonde overwinning mee te nemen naar Stad en Ommeland:

 

matavz
tadic-pedersen-enevoldsen
sparv-hiariej
stenman-granqvist-ivens-kieftenbeld
luciano
 
Tot op heden vonden te Tilburg 33 veelal jammerlijke ontmoetingen tussen Willem II en FC Groningen plaats. Tegenover vier overwinningen voor groen-wit kunnen wij maar liefst 22 puntloze en tijdverspillende optredens van de Trots van het Noorden noteren. De vorm van de Brabantse opponent en de plaats op de ranglijst is nog nooit een goede graadmeter geweest: op de één of andere manier slaat de vlam vaak in de Tilburgse pan waarna we in de regel met een gedecimeerd elftal en een vette nederlaag afdruipen. De doelcijfers in die 33 potten zijn veelzeggend: 30 vóór, 79 tegen.
 
Wij hebben niet de illusie dat deze doelcijfers vrijdag in één keer worden rechtgetrokken (we zouden daartoe een zieltogende opponent moeten aantreffen die exponentieel zwakker staat te schutteren dan Almere City), maar laten we in elk geval hopen op een driepunter!
 
Later vanavond nog iets meer in voorbeschouwende zin inzake de clash van a.s. vrijdag!
 
Nog een aantal fotootjes van de training van vanmorgen:
 
 
 
 
 
even poseren
 
Jeroen van de NOVO, even losgelaten
 
Aanvulling om bovenstaande tot een voorbeschouwing te maken
 
 
Wie voorafgaande aan dit seizoen beweerd zou hebben dat we in de wedstrijden tegen Willem II een oude bekende, wat heet: een echte held uit het recente verleden tegen zouden komen en wel niemand minder dan Evgeniy Levchenko, deze persoon zouden wij met de hoogst mogelijke mate van urgentie hebben voorgedragen voor onherroepelijke opname in een krankzinnigengesticht. In het verleden zouden wij als remedie de zgn. schedeltrepanatie hebben geadviseerd, ook wel keisnijden genoemd. Bij deze onomstreden chirurgische ingreep maakte de ingehuurde slager bij het vermeende slachtoffer van insania een snee in het hoofd en haalde daar een kei uit (die hij in zijn hand verborgen hield). Op de volgende prent wordt dit op duidelijke wijze uitgebeeld:
 
 
En hoewel bovenstaand schilderij uit de 2e helft van de 16e eeuw in het Noordbrabants Museum, dus in de provincie van onze aankomende tegenstander, te bewonderen is, laten wij deze medicatie bij gebrek aan erkende schedeltrepanateurs achterwege, en houden het op de verzuchtende conclusie hoe triest het is dat ons icoon, Levchenko, na zijn (door ons betreurde) afscheid bij FC Groningen bij zo'n minne club als Willem II is beland.
 
 
Voor mij was en is Levchenko een held. Iemand die nooit opgaf, altijd strijd leverde, in de kleedkamers en op het veld de boel eens wakker schudde als dat nodig was, en hij is gewoon een sympathieke en zeer intelligente vent. We ontkomen er niet aan om hier ook even in te gaan op het einde van zijn dienstverband bij de Trots van het Noorden. Tussen zijn debuut bij de FC op 9 augustus 2005 (bekerwedstrijd uit bij v.v. Ter Leede, nipte 0-1 zege) en zijn afscheidswedstrijd op 31 mei 2009 (play-off wedstrijd thuis tegen NAC, 0-2 nederlaag) prijkt een indrukwekkende lijst van 118 officiële wedstrijden die de op 2 januari 1978 in Konstantinovka (voormalige Sovjet Unie, inmiddels in Oekraïne gelegen) geboren topper voor FC Groningen afwerkte. Gedebuteerd in de basis en verder basisspeler in 108 van die 118 wedstrijden, hieruit blijkt al de onberispelijke staat van dienst van Lev, die in het seizoen 1993-1994 debuteerde voor Metalurh Kostiantynivka, zo lezen we hier, maar zijn vleugels in 1996 uitsloeg naar Nederland en via Vitesse, Helmond Sport, Cambuur en Sparta in 2005 in Groningen neerstreek.
 
Lev werd in Groningen razend populair, niet alleen bij  de in dat jaar aan de Universiteit van Leiden in Politicologie en Ruslandkunde afgestudeerde Victoria Koblenko, maar ook bij de supporters van FC Groningen, die van oudsher een grote sympathie op kunnen brengen voor spelers die de mouwen opstropen als het moet en die niet westers inhoudsloos lullen maar altijd zinnige opmerkingen weten te brengen.
 
Het was dan ook doodzonde dat de technische staf van FC Groningen op een bepaald moment in het seizoen 2008-2009 besloot dat het aflopende contract van Lev niet verlengd zou worden. Lev was teleurgesteld maar schopte niet na, reëel als hij was concludeerde hij dat het zo in de voetballerij gaat, en kennelijk ook in Groningen.
 
Lev bleef zijn werk doen, en hoe. Energiek als altijd trainde en speelde hij, en Ron Jans moest erkennen een miskleun gemaakt te hebben met de beslissing om niet met Lev door te willen gaan. Hij was wel zo eerlijk om te erkennen dat hij fout was geweest, hij stelde zich kwetsbaar op, maakte zich bij het bestuur van de FC hard voor een hernieuwd contract voor Lev en de niet in wrok omziende Evgeniy ging het gesprek met de FC aan. Hij stelde wel als voorwaarde een tweejarig contract, en hierop is de deal vervolgens afgeketst: de FC durfde het niet aan om aan de inmiddels 31-jarige en ook blessuregevoelig geworden Levchenko een contract met een looptijd langer dan één jaar aan te bieden. Lev hield voet bij stuk, de FC deed dit ook, en de wegen scheidden aan het eind van het seizoen 2008-2009 definitief, tot onze grote spijt.
 
Lev vertrok naar Saturn Ramenskoye uit Moskou, kwam daar echter amper aan spelen toe en dat het Levchenko niet om geld maar om spelen gaat bleek uit zijn korte, maar als een bom inslaande mededeling op zijn eigen weblog van 8 juli 2010. Het volgende berichtje siert de man, die zich voor geen enkele club te goed voelt en doet wat zijn hart hem ingeeft:
 
Beste vrienden,

Binnenkort kom ik terug naar Nederland en ik ga bij Willem II voetballen.

Groet,
Lev
 
En mocht hij al rancuneus of in elk geval met een negatief gevoel terugkijken op aard van zijn vertrek uit Grunn: in de door hem zelf opgestelde biografie, waarin zijn overgang naar Tilburg nog niet is verwerkt, is hij louter positief over zijn tijd bij ons. Hij schrijft echt hele mooie woorden over onze prachtclub:
 
Het waren bij FC Groningen de vier mooiste jaren in mijn voetbalcarrière tot nu toe. Ik speelde onder leiding van Ron Jans, de meest sociale en menselijke trainer. In die tijd zijn we van een provinciaal team gegroeid naar een team dat elk jaar voor Europees voetbal ging strijden! We genoten van elke wedstrijd in het Euroborg stadion. En zelfs teams als Ajax, PSV en Feyenoord gingen uit Groningen met lege handen naar huis. Een collectief, een goede trainer en de steun van de supporters, dat is de sleutel tot succes! In die periode werd ik ook telkens uitgenodigd voor het nationaal team van Oekraïne!

En nu, na 14 jaar in Nederland, ben ik weer in Rusland, bij het team van "Saturn" Ramenskoye ...

 

En tja, nu zit hij in Tilburg. Op zijn Twitter-pagina geeft hij eergisteren duidelijk aan zich in een achterstandsgebied te wanen:

 
Don't understand anything in Tilburg yet. Driving 30min looking for AH  or night shop... Nothing! No electricity,no hot water, no food
 
 
En wie de cijfers in de VI bekijkt van de laatste ontmoeting van Willem II (Utrecht-uit, 3-0 zeperd, uitsluitend vieren en vijven voor de mannen van de vermoedelijk ook wegkwijnende trainer Gert Heerkes), en wie leest hoe de club erin is geslaagd uit de doorverkoop van El Hamdaoui en Dembele, voormalige in Tilburg actief zijnde spelers, GEEN slaatje te slaan, ondanks schriftelijk vastgelegde coorverkoopclausules, tja die kan alleen maar meewarig het hoofd schudden: hoe is het in godsnaam mogelijk dat onze Lev, want dat is hij en dat zal hij altijd blijven (uitvak, klap je handen vrijdag kapot voor hem!), bij Willem II is beland en niet nog steeds bij de FC speelt. Goed, we hebben nu Tim Sparv en dat is een grootheid aan het worden, maar Lev is een cultfiguur voor mij, iemand die er ook in slaagt dat altijd te blijven, omdat Lev gewoon Lev is en geen rare dingen doet en zegt. En bv. een contract respecteert en niet zijn kont in de krib gooit door te arbitreren, weigert te trainen of een zak geld op tafel gooit om zijn contract af te kopen, om maar eens drie onacceptabele wantoestanden uit het Groningse verleden te noemen die we nooit zullen vergeten en die haaks staan op de manier waarop Lev in het leven staat.
 
(Even voor de goede orde: Willem II meldt vandaag cryptisch op nota bene haar eigen site het volgende
 
Onlangs werden ex-Willem II-spelers Moussa Dembele (Fulham FC) en Mounir El Hamdaoui (Ajax) door hun club AZ getransfereerd. Deze transfers hebben ook voor Willem II gevolgen.
Zoals inmiddels bij een groot publiek bekend is, werd bij het vertrek van beide spelers van Willem II naar AZ destijds contractueel vastgelegd dat Willem II onder bepaalde voorwaarden bij een volgende transfer recht heeft op een extra financiële vergoeding bovenop de afgesproken transfersom. Willem II directeur Ed Busselaar meldt dat de gedane afspraken zijn nagekomen. ‘Veel meer kan ik er niet over zeggen omdat we hebben afgesproken over de inhoud geen uitspraken te doen.'
Wie verwacht dat Willem II door deze transfers een flinke financiële meevaller te pakken heeft, komt volgens Busselaar bedrogen uit. ‘In dit geval heeft Willem II slechts recht op de algemeen geldende solidariteitsbijdrage die bij transfers van toepassing is.’

 

Tja, hoe is dit mogelijk zou je zeggen. Wordt de boel door AZ belazerd? Neen, De Telegraaf verschaft onder de kop Willem II loopt gedroomde inkomsten mis duidelijkheid: er is sprake van een jammerlijke blunder bij het vastleggen van de clausule:

 

Willem II ontvangt niets uit het transfergeld dat is betaald voor de oud-spelers Moussa Dembélé en Mounir El Hamdaoui. AZ heeft beide spelers verkocht onder de prijs die de Alkmaarders destijds aan Willem II hebben betaald en daarom komt in Tilburg alleen een kleine opleidingsvergoeding terecht. De opleidingsvergoeding komt neer op ongeveer 40.000 euro.
Ik denk niet dat Hans Nijland de fout zou maken bij het opstellen van een doorverkoopclausule het zinnetje toe te voegen die erop neer komt dat de FC bij doorverkoop een bepaalde procentuele vergoeding zou ontvangen, ongeacht de transfersom voor de doorverkochte speler )
 
(Overigens heeft de FC bij de transfer van ene Luis S. geen enkele doorverkoopclauseule bedongen, of dat zo slim is geweest...)
(De FC ontvangt wel een internationaal vastgestelde opleidingsvergoeding. Deze vergoeding is in totaal 5% van de transfersom bij een internationale transfer en die wordt over de clubs verdeeld over de jaren tussen z'n 12e en z'n 23e verjaardag waarin iemand gespeeld heeft. Dit zijn elf jaar, dus per jaar 1/11 van 5%. $uarez was hier 1 jaar dus bij een transfersom van bv. EUR 35 miljoen krijgt de FC 1/11 * 5% * EUR 35 miljoen = EUR 159.090. Een schijntje dus...)
 
In deze duistere Tilburgse contreien is Lev dus verzeild geraakt. Natuurlijk wensen wij hem daar, en overal, alle mogelijke succes toe, het ga je goed hoor! Wie er in Florence bij was krijgt nu nog kippenvel bij het scanderen van Levchenko, oho, Levchenko, oho dat we deden ... toen hij die strafschop miste. Iedereen realiseerde zich dat Lev zelf net zo leed als wij - en onmiddellijk maakte dit de band en onze sympathie nóg hechter. Wat een topper die vent!
 
 
Wie het over Lev heeft gehad, die krijgt het niet voor elkaar de site te bezoedelen met een beschrijving van het met Levchenko in een verpletterend schril contrast staande fenomeen Ruud Bossen, mogelijk erkend glaszetter (Glaszettersbedrijf Bossen is in 1973 opgericht door de heer en mevrouw M. Bossen. Na een paar jaar als eenmanszaak te hebben gedraaid, kwam in 1978 zijn zoon de heer R. Bossen het bedrijf versterken) maar een zeker erkend persiflage op een scheidsrechter. Deze hork is aangesteld te Tilburg bij de wedstrijd Willem II - FC Groningen. Verder commentaar overbodig.
 
We wensen iedereen heel veel plezier vrijdag! De trouwe meereizende supporters, waaronder een delegatie van onze site: klasse dat jullie meegaan! Hopelijk kunnen we ons steentje bijdragen aan het bijschrijven van een nieuw record in de boeken van de dwalende Tilburgse vereniging. Immers: hier lezen we: Al tien wedstrijden op rij gingen verloren, de laatste zege was in een wedstrijd tegen Sparta (3-1). Ook tussen september en november van het jaar 1974 verloren de Tricolores al eens tien wedstrijden op rij.
 
Op naar nummer elf!
 
 
Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.