Laatste tweets:

Livescore:

Live score mede mogelijk gemaakt door Watisdescore.com

Nu online:

311 gasten online

Voorbeschouwing FC Groningen - Willem II

Even terug naar jl. dinsdag. Barcelona - Arsenal. Toegegeven, de vergelijking tussen deze ploegjes en zowel de Trots van het Noorden als zijn gehate Tilburgse opponent van a.s. zondag gaat enigszins mank, maar in de studio roemde Ron Jans de inzet en tackles van de bespeler van het machtige Camp Nou. Dit moet een voorbode zijn van een qua inzet spetterende revanche op de Vertoning van Arnhem. Moge de wraak zoet zijn en de passie er vanaf spatten!

Kijk voor een update na c.q. tijdens de vrijdagtraining onderaan de voorbeschouwing!

 

 

Vitesse-Grunn: even terug, en dan uit het geheugen met die sof

Hans Nijland maakte er in zijn wekelijkse nieuwsbrief welgeteld één alinea aan vuil: "Afgelopen zaterdag hebben we tegen Vitesse een blamerende nederlaag geleden. Er was in Arnhem sprake van een totale offday. Zondag kunnen we ons voor deze uitglijder revancheren als Willem II in Euroborg op bezoek komt." En meer woorden is de inspiratieloze draak Vitesse - FC Groningen van afgelopen zaterdag ook niet waard. Het tot op het bot onthutste uitvak had zich veel en veel meer van de wedstrijd (die toch incl. reistijd een slordige 9 van de 24 uur van de zaterdag heeft gekost) voorgesteld en we hopen dit soort schrijnende afwezigheid van inzet en de echte wil om te winnen nooit meer terug te zien.
 
't Was in één woord terrible, vertelde een bezwete Tim Sparv mij woensdag in Plaza Sportiva, met een ziedende, naar wraak-op-z'n-Fins snakkende blik in de ogen. Hij had zich zojuist het snot voor de ogen gefitnesst, en als hij hiervan zondag ook maar de helft op de mooie grasmat van de Euroborg tentoon kan spreiden, dan kunnen janker Demouge en zijn vrienden hun borst natmaken en - als het aan de fans van de FC ligt - hun dubieuze kunnen ten spoedigste in de Jupiler League vertonen.
 
Neen, op Willem II in het algemeen en op hun foute representant Frank Demouge in het bijzonder hebben wij het niet. Echt niet.
 
(Feitelijk gezien had de wedstrijd van afgelopen zaterdag één groot hoogtepunt, en dat konden we pas na thuiskomst bij het terugzien van de dramatische beelden in zijn volle waarde schatten. Scheidsrechter Kuipers, toch al geen hoogvlieger (maar in Zeist worden andere eisen gesteld aan de voor een arbiter noodzakelijk geachte competenties, waar goed kunnen fluiten niet één van is, zie de column van Mlaz Corbier), maakte het dit keer wel erg bont door bij de toss tussen beide aanvoerders, Lovre en Sprockel, te constateren dat het gebruikelijke kop-of-munt-dilemma geen doorgang kon vinden, aangezien 's mans chartale geld nog in de kleedkamer bleek te liggen. De inventieve Kuipers nam zijn fluit uit zijn mondwerk, deponeerde die in zijn rechter hand (Lovre keek toe, Sprockel niet), waarna Lovre een seconde later de hand met de fluit aanwees en zich de winnaar van de alternatieve toss mocht noemen, want - o wonder - de fluit bleek in die hand te zitten. Sprockel snapte er geen snars van maar Lovre koos grijnzend de juiste helft om de eerste helft te kunnen afwerken.)
 
Onze tegenstander van a.s. zondag
Niet uit eerbied, maar om het maar gehad te hebben verplaatsen wij ons met al ons al dan niet onderontwikkelde inlevingsvermogen naar onze tegenstander van a.s. zondag. Het getuigt wel van respect naar onze Tilburgse tegenstrever om ons eerst maar eens te verdiepen in de naam van de club. Willem II, wat was dit voor grootheid?
 
Welnu, uit nadere geschiedkundige recherches zijn - het moet gezegd - enige pikante bijzonderheden aan het licht gekomen.
 
Dit is 'm dan, Willem II. Voluit Willem Frederik George Lodewijk (Den Haag, 6 december 1792 – Tilburg, 17 maart 1849), prins van Oranje-Nassau, was van 1840 tot 1849 koning der Nederlanden, groothertog van Luxemburg en hertog van Limburg. Hij is ook bekend onder de bijnamen de Held van Waterloo en Slender Billy.
 
Dat aan koninklijke lieden, vaak tegen wil en dank de troon opgeklauterd, niets menselijks vreemd is, moge blijken als wij een bescheiden duikje nemen in 's mans privé-leven. Aan diens eerste wapenfeit op voortplantingsgebied is nog weinig aan te merken: Willem II trad in februari 1816 in het huwelijk met Anna Paulowna, dochter van Paul I van Rusland. Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren.
 
Maar daarna gaan de nodige hormonen ongeremd hun gang in en uit het koninklijke lijf van dhr. Lodewijk, toch de modelfiguur van de latere voetbalclub uit Tilburg, en dit geeft te denken. Willem II verwekte nl. ook kinderen bij enkele buitenechtelijke relaties. Algemeen wordt aangenomen dat Willem en Marianne der Nederlanden en Willem Frederik van Dijck kinderen van hem zijn. Verder zouden er nog drie zoons en een dochter zijn waarvan Willem II vermoedelijk de vader is.
 
 
 
De homoseksuele relaties die Willem II als kroonprins en als koning met een aantal jongemannen onderhield worden door Eillert Meeter beschreven. De koning zou zich hebben omringd met dienaren die hij niet kon ontslaan vanwege wat Meeter de "afschuwelijke motieven" noemde waarvoor hij hen had aangenomen, aldus een betrouwbare beschrijving van dit deel van het leven van de kleurrijke koning.
 
(Men heeft Eillert Meeter meer dan een eeuw voor leugenaar uitgemaakt maar in 2004 bleek uit documenten in het Koninklijk Huisarchief dat hij de waarheid heeft geschreven.)
 
De brug naar Frank Demouge is hiermee, als we wat simplistisch nadenken, geslagen, want ongeacht in welk stadion de notoire maestro van de elleboogstoot zich vertoont, steevast worden diens meer in de privésfeer liggende vermeende geaardheden gescandeerd, die gelijkenissen vertonen met de laatste passage over koning Willem II.
 
Wij gaan hier verder, uit trespect voor onze lezersschare, niet dieper op in. Wij houden Willem II in zijn waarde, de koning welteverstaan. Wat hem wellicht verweten kan worden is dat hij op 16 oktober 1830 bij het onafhankelijk uitroepen van België heeft nagelaten het Tilburgse grondgebied bij het Belgische te voegen, dan waren we daar mooi vanaf geweest en hadden bv. in Tilburg niet ontelbare voetbalzeperds hoeven te lijden (na 33 uitwedstrijden van de Trots van het Noorden staat de teller op 4 zeges voor de FC tegenover 22 veelal abominabele nederlagen, ook het doelsaldo van 30 vóór en 79 tegen spreekt sterk vóór een vrijwillig afstaan van Tilburg en omstreken aan onze Belgische vrienden, met wat mij betreft als speciale AH-Bonusaanbieding Akkrum-Zuid er gratis en voor niks bij, twee voor de prijs van één).
 
(Koning Willem II kwam ellendig aan zijn eind. Hij kreeg een ernstige aanval van kortademigheid, waarbij hij zijn arts in de armen vloog. Deze zette hem weer terug in zijn stoel, waarna hij stierf. Koningin Anna Paulowna was zo geschrokken dat zij zich gillend op zijn levenloze lichaam wierp. Enkele dagen heeft zij urenlang geknield bij zijn lijk gezeten. Wie weet snakt onze tegenstander van a.s. zondag op vergelijkbare wijze naar adem.)
 
Aan Van Hulten, de scheidsrechter van a.s. zondag, geven wij het advies mee: deel zelf maar een tikkie uit aan Frank D., voor voorbeelden van lik-op-stuk-beleid van arbiters met lef verwijs ik met name naar de elleboogstoot van deze man in het zwart (groen, in dit geval), maar ook het wat minder opzichtige tikkie hier verdient wellicht navolging.
 
Wij sluiten ons betoog over het Tilburgse af met een ode aan clubicoon Ibrahim Kargbo. Nee, het zou te goedkoop zijn om alleen zijn disciplinaire straf te belichten. De Afrikaan is voor de rest van dit seizoen teruggezet naar Jong Willem II, omdat meneer het niet nodig vond om te verschijnen bij de thuiswedstrijd van Willem II tegen PSV. (Overigens dringt een prangende gelijkenis met een andere Sierra Leonees zicht op. Kargbo's landgenoot Gibril Sankoh was ook al een keer not amused toen hij te horen kreeg dat hij eens een keertje niet in de basis maar op de bank zou moeten plaatsnemen tijdens ook al een wedstrijd tegen PSV. Hij liet de training voor wat het was, en ook voor Sankoh was het toen exit eerste elftal.) De anarchistische Kargbo heeft dit seizoen trouwens al eerder kennis gemaakt met het instituut Beloften, toen hij te laat terugkeerde van een exotische vakantie zonder zijn club hiervan te verwittigen.
 
Maar nogmaals, deze misstapjes zijn geen reden om de loftrompet te steken over dhr. Kargbo. Het uit de doeken doen hoe onorthodox en inventief medicijnmannen te Sierra Leone te werk gaan en deze methodieken vervolgens in Tilburg willen toepassen verdient daarentegen wél alle lof. Hoe wordt er aldaar dan getracht om een snel einde aan blessureleed te bewerkstelligen? Kargbo legt hier geduldig uit, hoe hij zijn genezing vorm meende te moeten geven na de wedstrijd tegen Vitesse, toen hij geblesseerd raakte: "Ik heb de dagen na die wedstrijd drie keer mijn been opengesneden met een scherp mes, om het bloed weg te laten stromen dat zich daar had opgehoopt. Daarna stopte ik er medicijnen in. De fysiotherapeut wist daarvan." Naar beeldmateriaal betreffende de eigenhandige ingreep wordt nog gezocht.
 
Dan nu: FC Groningen
 
 
Wij kunnen er met de kennis van vandaag een stuk korter over zijn dan onze bespiegeling over onze tegenstander. Jl. woensdag waren we, zoals elke woensdag, paraat om hetzij de ochtend-, hetzij de middagtraining met een bezoekje te vereren. Daar waar vorige week eerder de nog altijd niet opgehelderde absentie van Ron Jans nog zorgde voor een training die geleid werd door Raymond Libregts, daar is gisteren door al even onopgehelderde redenen een streep gehaald door beide wel ingeplande woensdagtrainingen. Zoals hierboven al gememoreerd werd er in elk geval door onze Finse held Tim Sparv, maar vermoedelijk ook door de rest, een pittige sessie afgewerkt in Plaza Sportiva, maar daarenboven was er onzes inziens nog tijd genoeg over om ook nog even de grassprieten van het TCN trainingsveld plat te trappen.
 
Het mocht niet zo zijn. Kortom, morgenochtend wordt pas de eerste gelegenheid om weer een training van de FC bij te wonen. Tot dat moment is luchtfietsen ons deel.
 
Als we kijken naar de gehoopte opstelling tegen Vitesse, en we vervangen daarin Tom Hiariej, die toen rechtsback speelde, door alleskunner en altijd en overal inzet tentoonspreidende Daley Blind, en we zetten de na zijn schorsing weer speelgerechtigde Gibril Sankoh naast Andreas Granqvist in het hart van de verdediging neer, dan is dit de in mijn ogen meest logische opstelling van a.s. zondag:
 
pedersen - matavz
bacuna
sparv - enevoldsen
femi
stenman - granqvist - sankoh - blind
van loo
 
Iedereen staat dan op de positie waar hij het beste tot zijn recht komt. Sparv links op het middenveld (voor die positie is hij gehaald), Femi als controleur (ook voor die positie gehaald als opvolger van Lindgren), Bacuna op tien (gehaald als spits maar lang en breed bewezen hebbend dat hij beter direct achter de spitsen tot zijn recht komt), Enevoldsen als rechter middenvelder (toegegeven, links doet hij het beter) en Nicklas Pedersen als spits naast Tim Matavz, ook de enige mogelijkheid om de pittige prijskaart van 2 miljoen die we voor de Deen op tafel hebben gelegd ooit terug te verdienen. Dat doe je niet door hem de bank warm te laten houden.
 
Goran Lovre ontbreekt in deze opstelling, niet door een aanval van hondsdolheid bij uw verslaggever maar omdat ik van mening ben dat hij onder een zware vormcrisis gebukt gaat. Hij mag dan tot mijn stomme verbazing net als Daley Blind het cijfer 7 gescoord hebben van de VI-rapporteur die in Arnhem aanwezig was, ik was er ook, en met mij nog zo'n 250 trouwe Grunnegers, en niemand van hen zal de voldoende voor Blind betwisten maar ook niemand van hen zou Lovre diens armetierige prestatie een voldoende waard hebben gevonden.

Echter, zo gaan we vermoedelijk toch niet spelen. Ron Jans gooit niet zo snel zijn elftal overhoop en ik denk dat we, analoog aan Vitesse-uit (behoudens de wisseling Sankoh-erin, Hiariej-eruit), weer zo gaan spelen:
 
matavz - bacuna
femi
enevoldsen - lovre
sparv
stenman - granqvist - sankoh - blind
van loo
 
En dan zullen we weer van goede huize moeten komen, en met een fors verhoogde dosis strijd en bereidheid duels te willen winnen moeten spelen om Willem II (niet te onderschatten, zondag onterecht verliezend van PSV en fel strijdend voor lijfsbehoud) te kunnen verslaan.
 
Wij gaan morgen nieuwsgierig naar de training en op deze plaats uit de doeken doen of Luciano weer kan spelen, of Koen van de Laak weer een basisplaats wordt gegund (ik vind hem inmiddels meer een pinchhitter dan iemand die vanaf het begin zou moeten meedoen, but who am I) en of het team wordt omgegooid na de ondermaatse prestatie in Arnhem.
 
 
Naar boven scrollend concludeer ik dat het stuk alweer lang genoeg aan het worden is. We pakken er nog even een paar statistieken bij!
 
Allereerst de wekelijkse schrik om het hart uit Zeist: de ons toebedeelde scheidsrechter. Dhr. Van Hulten mag zijn opwachting maken in het groene heilige der heiligen, en hij floot ons al 23 maal eerder. Dit leverde ons acht overwinningen op en negen nederlagen. Opvallend genoeg floot hij ons dit seizoen nog geen enkele maal. Diens laatste pot in relatie tot de FC was Sparta-Grunn van 18 januari 2009, een wedstrijd die in 1-1 eindigde en waarin Koen van de Laak ons het punt bezorgde. Daar waar Roelof Luinge in de bloei van z'n leven de fluit wordt ontnomen, daar mag Van Hulten vermoedelijk tot het einde der dagen rondbanjeren over de vaderlandse velden. De beste man was er ook op 29 september 1996 al bij toen we in het Oosterpark aantraden tegen AZ, en de goal van Jeffrey Kooistra was toen voldoende voor de lekkere 1-0 overwinning. Met dank aan FCG Stats: de volgende spelers traden toen aan in het prachtige groen-wit:
 
Patrick Lodewijks, Zephnad Wattimury, Jan Veenhof, Roël Liefden, Harvey Esajas (Kurt Elshot), Dean Gorré, Harris Huizingh, Erwin Koeman, Jeffrey Kooistra (Peter Sörensen), Mathias Rosén, Romano Sion
 
Opzienbarend is nog het feit dat FC Groningen in 2008 na 12 opeenvolgende nederlagen in Tilburg weer eens wist te winnen van de plaatselijke folklorebende, en dit feest stond toen onder de fabuleuze leiding van diezelfde heer Van Hulten. Een sterk spelende Brian van Loo zorgde er toen voor dat de 0-1 zege niet meer uit handen werd gegeven.
 
Is er - i.t.t. tot bezoekjes aan Tilburg - eer te behalen aan thuiswedstrijden tegen Willem II?
Zekers! Zo brak als wij in de regel voor de dag komen in Tilburg, zo armetierig is het weerwoord van onze tegenstander van zondag in Groningen. Al 32x troffen we elkander in Groningen en we moeten teruggaan tot 2003 om een driepunter van Willem II te ontdekken. Maar ja, toen verklootte Ruud Bossen de handel op deze koude decembermiddag. Naast die Brabantse overwinning zijn er nog vijf zeges voor de Tricolores te ontdekken, maar hiertegen plaats ik met graagte 17 overwinningen voor de FC. Ook de doelcijfers liegen er niet om: 60 voor, 37 tegen. Waarom spreken we niet gewoon jaarlijks af dat onze uitwedstrijd bij voorbaat verloren wordt verklaard en onze thuiswedstrijd met dezelfde cijfers wordt gewonnen? Dat bespaart over en weer lange en vooral vergeefse uitreizen en ik kan twee voorbeschouwingen minder schrijven 
 
De grootste veegpartij tegen het geboefte uit Tilburg boekten we overigens in 1989, de legendarische partij eindigde in 5-1! De volgende kanjers hadden daar een belangrijke rol bij, met tussen haakjes de doelpunten:
 
Johan Tukker, Jan van Dijk (Marco Koorman), John de Wolf, Wim Koevermans, Claus Boekweg, Jos Roossien, Edwin Olde Riekerink (1x) (Harry Sinkgraven), Theo ten Caat, Eric Groeleken (2x), Henny Meijer, René Eykelkamp (2x)
 
Stef Nijland: "Als ik scoor ga ik niet juichen"
't Wordt zondag een weerzien met een oud-Groninger, Stef Nijland. Wat zeg ik, oud-Groninger? Stef blijft altijd een Grunneger! Tot zijn eigen schrik gaf Stef, die nog altijd wekelijks in Groningen is, op 21 februari 2009 diep in blessuretijd de beslissende voorzet op Lazovic, waardoor PSV er sneaky met de volle buit vandoor ging (je weet wel, de wedstrijd die bijna een half uur later begon doordat boven Noord een stuk ijzer bungelde), en inmiddels draagt hij het lelijke shirt van Willem II, maar hij weet waar zijn roots liggen, en hij verloochent zijn afkomst niet. 't Is en blijft een super aardige vent. Vanmorgen geeft hij in het Dagblad van het Noorden aan niet te zullen juichen mocht hij tegen zijn oude club scoren. "Ik heb vanaf mijn jeugd bij FC Groningen gevoetbald. PSV is mijn huidige werkgever, maar FC Groningen is mijn club en zal dat ook altijd blijven. Ik hoop dat het de play-offs haalt en daarna Europees voetbal. Ik gun FC Groningen alles, maar ik speel nu bij Willem II; wij hebben de punten hard nodig. Zondag geef ik alles voor Willem II. Als dat niet zo zou zijn, zou ik niet mee moeten doen."
 
Klasse Stef, mooi gezegd. Tot zondag!
 
Beste mensen, wij gaan dit betoog termineren. We hopen vurig op een spetterende pot zondag, met in elk geval bloed, zweet en tranen. Bewust heb ik in dit stuk het woord play-offs vermeden. Ik wil eerst weer strijd zien, dan komen de punten en daarmee het heerlijke toetje aan dit seizoen vanzelf. Zonder inzet zeker niet.

 

Veel plezier zondag!

 

UPDATE na c.q. tijdens training vrijdag 9 april 2010: Lovre en Sparv gepasseerd; Van de Laak en Pedersen in de basis
De wedstrijd van afgelopen zaterdag heeft zijn sporen nagelaten in de basisopstelling. Ron Jans heeft (voor ons) deels begrijpelijke, deels onbegrijpelijke mutaties aangebracht in zijn ploeg. Nicklas Pedersen zal naast Tim Matavz in de spits gaan opereren, waardoor Leandro Bacuna een linie terugzakt en op tien gaat spelen, waar hij tot zijn rode kaarten-oogst goed uit de verf kwam. Goran Lovre moet diverse mindere beurten met een plek op de bank bekopen (en dit is niet des Jans en getuigt van lef), maar dat Koen van de Laak zijn plaats op het middenveld inneemt verbaast ons. En er is nog een mutatie, en die stelt ons nog het meest teleur. Het feit dat Bacuna op tien gaat spelen zorgt ervoor dat Femi, de man op tien tegen Vitesse, weer terugkeert als controleur. Tot zover prima. Maar de controleur van Vitesse-uit, Tim Sparv, belandt hierdoor weer op de bank. Wat wil de FC met hem? Dan weer op de bank, dan weer in de basis. Geef die vent, nota bene Fins international, een faire kans, zet hem nou eindelijk eens neer op de positie wat ook zijn plek is (links op het middenveld), en schuif Thomas Enevoldsen dan door naar de rechterkant. Die heeft toch echt veel meer drive dan Koen van de Laak, die je altijd nog kunt brengen als iemand op het middenveld is leeggestreden.

 

Meer dan ooit zijn wij benieuwd naar de strijdwijze van Pieter Huistra, komend seizoen...

 

We gaan zondag dus als volgt spelen:

 

pedersen - matavz
bacuna
enevoldsen - van de laak
femi
stenman - granqvist - sankoh - blind
van loo
 
Luciano traint al de hele week mee en lijkt helemaal hersteld, maar zal nog niet bij de wedstrijdselectie zitten. Hij trainde niet met het eerste elftal, maar met de beloften mee. Ook Mike Zonneveld is er nog steeds niet bij. Hij rende alleen maar wat rondjes rond het trainingsveld vandaag. Van Morten Nordstrand ontbreekt voorlopig elk spoor.

 

De basis mocht het in de partij, waar vrijwel de hele training uit bestond, tegen de volgende spelers opnemen: Nienhuis, Hiariej, Lachman, Dijkstra, Wagenaar, Olijve, Krohne, Kluin en natuurlijk Lovre, Sparv en Koç. Sparv was zichtbaar teleurgesteld en liet zien voor zijn plek te willen vechten: Hij was een van de weinigen vandaag op de training die ons wel met zijn inzet kon overtuigen. Voor zondag zal er echt een schepje bovenop moeten! Matavz liet vandaag op de training weer eens zien wel degelijk een koelbloedige spits te zijn. Waar hij de laatste weken nog wel eens oog-in-oog met de keeper van de tegenpartij faalde, schoot hij de bal vandaag in een vergelijkbare situatie wél beheerst langs Nienhuis.

 

Forza Grunn!

 

 

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.